Pomimo dzisiejszej ogromnej fali sympatii dla Ukrainy ze strony Zachodu, jej perspektywy wstąpienia do UE i NATO są obecnie w istocie bardziej odległe niż przed wybuchem wojny.

Centrum okazało się na tyle szerokie, a strach przed Marine Le Pen na tyle silny, że zwycięstwo Emmanuela Macrona stało się możliwe. Do tego opinia publiczna zdecydowanie bardziej sympatyzuje z Ukrainą niż z Rosją.

Trudno oczekiwać od Prawa i Sprawiedliwości wizji dla Unii Europejskiej, skoro partia zasadniczo traktuje ją jako ciało obce. Ale niepokojący jest fakt, że podobne podejście ma Koalicja Europejska.

Rodzice, którzy zakazywali dzieciom udziału w strajku klimatycznym, sami często chcieli albo musieli wziąć udział w wyścigu szczurów – po stanowiska, domy i samochody – a dziś naciskają na swoje dzieci, by robiły to samo w szkole i na studiach, nie przejmując się innymi ani światem.

Francuzi upomnieli się o trzeci człon dewizy Republiki: braterstwo. Chcą żyć, nie przeżyć.

Nawet jeśli polskie państwo formalnie nie wystąpi w najbliższych latach z Unii Europejskiej, jego organy będą „odłączane” z unijnej współpracy, aż do momentu, kiedy członkostwo Polski w UE stanie się pustym słowem.